شبکه های اجتماعی

09125349151    

خدمات

ترمیم و کاشت مو و اکستنشن مو تخصص ماست

دلایل علمی ریزش مو

ریزش مو دلایل بسیاری دارد ، اما قبل از هر چیز باید علت ریزش آن بررسی شود و با توجه به دلایل آن درمان مناسب و نتیجه بخش را برای آن مشخص کرد . بطور تقریبی در حدود 80 تا 100 هزار تار مو در سر وجود دارد که بیش از 80 % آنها در حال رشد هستند . بطور متوسط روزانه 50 تا 100 عدد مو ریزش دارد. همچنان که یک مو می ریزد موی جدید جای آن را می گیرد، اما مشکل زمانی آغاز می شود که موهای ریزش یافته بیشتر و سریع تر از مو های رویش یافته جدید باشد و یا رشد مو های جدید ضعیف شود. در این حالت پس از مدتی از تعداد کل مو ها کم شده و فرد متوجه کاهش حجم موهایش می شود . عوامل مختلفی می توانند بر سیکل رشد اثر کرده و باعث ریزش موقت یا دائمی شوند. شایع ترین علت طاسی در مردان هورمن آندروژن و عامل ژنتیک می باشد. از دیگر دلایل ریزش مو ( خصوصا در خانم ها ) به علت استرس ، افسردگی، خونریزی، رژیم غذایی سخت و نامناسب و کمبود پروتئین، استفاده و یا قطع دارو های هورمونی، مصرف قرص های ضدبارداری طولانی مدت، کمبود روی یا آهن، آسیب های فیزیکی طولانی مثل تحریک و فشار و کشش تار مو (استفاده از اتوی مو ، سشوار، بیگودی و …) تب بالا ، پرکاری یا کم کاری تیروئید، کم خوابی و … می باشد که معمولا موقتی و قابل درمان هستند.
آیا کاندید مناسبی برای پیوند مو هستید؟

تعدادی ازمهم ترین نکات قابل بررسی در متن زیر عنوان شده و کمک می کند تا شما بتوانید تا حدودی خود را به عنوان یک کاندید کاشت مو ارزیابی کنید.در گذشته به دلیل استفاده از روشهای قدیمی پیوند مو بسیاری از افراد طاس کاندید خوبی برای جراحی نبودند در حالیکه امروزه با روش های جدید اغلب متقاضیان پیوند مو قادر به عمل می باشند.

سن

معمولا آقایان 18 تا 25 ساله کاندید مناسبی برای کاشت مو نمی باشند بجز موارد خاص با نظر پزشک زیرا با بررسی میزان ریزش موی فعلی آنها پیش بینی گسترش یافتن طاسی در آینده امکان پذیر نمی باشد.اگر در یک فرد جوان با موی کم پشت ناحیه پیشانی با یک جلسه پیوند موبنا به در خواست خود فرد یک خط رویش موی جدید که پرتر و پایین تر از خط طبیعی است ایجاد شود این عمل بسیار فرد را راضی می کند ولی این رضایت موقتی خواهد بود زیرا بعدا با پیشرفت طبیعی ریزش مو در پشت این خط جدید میزان طاسی او تا حدی گسترش یافته که موهای باقی مانده در پشت سر به حدی نیست که بتواند پوشش قابل قبولی را تا خط رویش جدید او ایجاد کند. این افراد بهتر است از داروهای ضد ریزش مو، PRP و مزوتراپی استفاده نموده و در سالهای بعدی مراجعه نمایند. لازم به ذکر است در مورد پیوند موی خانمها مسئله سن مطرح نیست.

وضعیت سلامت

به منظور بررسی وضعیت سلامت فرد گرفتن شرح حال کامل و انجام آزمایشات لازم ضروری می باشد.  بیماران دیابتی و فشار خون بالا قبل از عمل بایستی بیماری آنها کنترل شده باشد.  بیماریهای عفونی و مشکلات پوستی قبل از عمل باید درمان شوند.

کیفیت و کمیت موها در ناحیه دهنده مو (بانک مو)

کسانی کاندید خوب برای پیوند مو هستند که در ناحیه پشت سرشان تراکم بالایی ازفولیکولهای مو داشته باشند.تراکم به معنی تعداد موها در واحد سطح می باشد.اگر تراکم بالا باشد موهای قابل دسترس برای کاشت در ناحیه جلوی سر بیشتر است. موهای ضخیم و مجعد ظاهر پر تری ایجاد می کنند. افرادی که تراکم خوبی ندارند نتیجه عمل کاملا رضایت بخش نیست.

میزان شلی پوست سر

میزان شلی پوست مشخص می کند تا چه میزان از پوست پشت سر می توان بر داشت تا با حد اقل کشش بتوان بخیه زد واحتمال اسکار بخیه کاهش یابد . مسلما پوستهای شل تر میزان مجاز برداشت پوست بیشتر از پوست سفت می باشد.

طاسی منطقه‌ای یا آلوپسیا آره اتا (alopecia areata) یک واژه عمومی به معنی کاهش موی سر یا هر قسمتی از بدن به هر علتی است.

آلوپسی آره آتا یا طاسی منطقه‌ای بیماری است که با آغاز سریع ریزش مو در یک منطقه کاملاً مشخص و معمولاً مدور تشخیص داده می‌شود. اکثریت بیماران زیر ۶۰ سال سن دارند و هیچ یافته دیگری به همراه ندارند. علت این بیماری می‌تواند اختلالات سیستم ایمنی مانند کم خونیایمنی، التهاب تیروئید، دیابت و… باشد. اغلب در این بیماری فولیکول‌های مو در نتیجه حمله اشتباه توسط سیستم دفاعی بدن شخص آسیب می‌بیند و مانع از رشد مو می‌شود که این بیماری بعنوان یک بیماری ناشی از اختلالات سیستم دفاعی بدن شناخته شده است.

شیوع[ویرایش]

این بیماری بطور کلی حدود ۲% از کل جمعیت را که تنها بیشتر از ۵ میلیون نفر آنها در ایالات متحده هستند را دربرمیگرد. معمولاً” این بیماری پوستی غیر قابل پیش بینی و دوره‌ای می‌باشد. در هر زمان ممکن است مو مجدد شروع به رشد یا ریزش کند و دوره این بیماری در هر فردی متفاوت است.

علایم شایع[ویرایش]

ریزش ناگهانی موها در یک منطقه دایره‌ای با حاشیه کاملاً مشخص. هیچ دردی وجود ندارد. پوست کاملاً صاف ونرمال است. هیچ خارشی وجود ندارد.

بیماریزایی[ویرایش]

در این بیماری گروهی از لنفوسیت‌های T که جزئی از سیستم ایمنی بدن می­باشند به طور نابجا عمل می‌کند و به فولیکول‌های موی سر (ریشهٔ موها) حمله می­کند و موادی را ترشح می‌کند که نهایتاً منجر به تخریب فولیکول­های مو و ریزش موها می‌گردد.

درمان[ویرایش]

مبتلایان به طاسی منطقه‌ای در یک سوم موارد خودبخود بهبود می‌یابند و نیازی به درمان ندارند ولی در موارد شدید می‌توان از داروهای کورتون (موضعی یا تزریق داخل جلدی)، ماینوکسیدیل، پووا تراپی و… استفاده کرد.

هرچند رایج ترین درمان استفاده از کورتون (به خصوص موضعی مانند پماد یا تزریق) است ولی کورتون موضعی مانند تریامسینولون را نباید به مقدار زیاد استفاده کرد چون کاهش بافت پوست و آتروفی آنرا بدنبال دارد. برای پوست سر و ناحیه تناسلی، تنها از استروییدهای کم قدرت و بدون فلوئور استفاده می‌شود. اگر مناطق درگیر در این بیماری زیاد باشند، یا درگیری منتشر باشد، یا مژه‌ها و ابروها درگیر باشند، و همچنین اگر با حساسیت همراه باشد و… وخامت این بیماری بیشتر خواهد بود و ممکن است از کورتیکواستروئید خوراکی مانند پردنیزولون استفاده کرد.

پماد یا کرم آنترالین (anthralin):درمان دیگر استفاده از پماد یا کرم آنترالین می‌باشد. آنترالین از مواد مصنوعی tar-like است که عموماً” برای درمان بیماری پسوریازیس استفاده می‌شد. آنترالین روی نواحی بدون مو روزانه یکبار استعمال می‌شود و بعد از مدت کوتاهی معمولاً” بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه بعد شسته می‌شود. اگر موی جدیدی رشد کرد، درمان بین ۸ تا ۱۲ هفته ادامه خواهد داشت. آنترالین، بطور موقتی بر روی پوست ایجاد سوزش کرده و پوست تحت درمان قهوه‌ای کم رنگ یا بی رنگ خواهد شد. پس از استعمال دست‌ها باید شسته شوند.

درموارد منتشر گاه نور شیمی درمانی با روش PUVA توصیه شود. در این روش ابتدا یک دارو داده می‌شود که پوست را به اشعه فرابنفش حساس می‌سازد، سپس یک مقدار مشخص و کنترل شده از اشعه فرابنفش تابانده می‌شود.

Topical Immunotherapy: در این روش از یک آلرژن تماسی قوی در ناحیه دچار ریزش مو استفاده می­گردد. مکانیسم عمل این آلرژن به این صورت است که سیستم ایمنی درگیر کننده فولیکول­های مو تمایل بیشتری به آن دارد. مشاهده شده با این روش تجمع لنفوسیت­های T در خون محیطی اطراف فولیکول­های مو کاهش می­یابد.

اولین ماده آلرژن که به این منظور به کاربرده شد Dinitrochlorobenzene (DNCB) بود که به دلیل عوارض سرطان زایی مشاهده شده دیگر بکار نمی‌رود. ماده دیگر Squaric acid dibuthyl ester (SADBE) می‌باشد که به دلیل عدم پایداری کمتر مورد استفاده قرار می­گیرد. اما ترکیب برتر دیفن سیپرون (Diphencyprone) است که امروزه عمدتاً از آن برای ایمونوتراپی استفاده می­شود. این ترکیب یک آلرژن تماسی قوی بوده که پایداری مناسب و عوارض کمتری از مواد پیشین دارد.

 

خدمات متنوع برای درمان شما بیماران عزیز


[

بهترین موسسه ترمیم مو برای شما

تا برای شما بهترین را پیشنهاد دهیم.